2 Haziran 2012 Cumartesi

Cemal Süreya- Bir Çiçek

Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde,
Bir yanlışı düzeltircesine açmış;
Gelmiş ta ağzımın kenarında
Konuşur durur.

Bir gemi bembeyaz teniyle açıklarda,
Güverteleri uçtan uca orman;
Aldım çiçeğimi şurama bastım,
Bastım ki yalnızlığımmış.

Bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni,
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni...


Cemal Süreya

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder